Menu

Verhalen van een sociaal werker #2

Verhalen van een sociaal werker #2

Norbert Wijnhofen

sociaal werker bij Sterker sociaal werk in Nijmegen en genomineerd voor sociaal werker van het jaar 2019

Ik ben sociaal werker. Wat betekent dat: sociaal werker zijn? Het is een breed veelkleurig vak met veel facetten. In grote lijnen: je helpt bewoners die het in hun eentje niet redden, met het zetten van ‘stappen vooruit’. Zodat ze weer sterker worden en als het even kan zelfstandig verder kunnen. Elke bewoner die we helpen, heeft een eigen verhaal.

En ik? Wat doe ík als sociaal werker? Vanuit de Sociaal Wijkteams in de Nijmeegse wijken help ik bewoners met een (ernstige) psychiatrische aandoening. Zodanig, dat ze hun plek in de wijk weer vinden. Mijn dagelijks werk is maatwerk bieden. Want ook bewoners met een psychiatrische aandoening zijn er in vele soorten en maten. Goed luisteren, samen kijken wat past en waar de bewoner het beste mee geholpen is. Graag neem ik jullie regelmatig mee in verhalen uit mijn dagelijkse leven als sociaal werker. Vandaag de tweede editie.

WIFI?

Een receptie. De jubilaris ontvangt een ferme rechterhand van een man net voor mij. In de linkerhand een smartphone. “Proficiat”, klinkt het. En “Wat is hier de Wifi-code?. Even intoetsen en de verbinding is gemaakt. De internetverbinding. De man begint te appen en stort zich op de drankjes en hapjes......

Verbinding is een “jeukwoord”, las ik later op datzelfde internet.

Als sociaal werker verbind ik dagelijks, in de wijk. Zoals bij de groep:“Samen Sterk”.

Een gemeenschappelijk initiatief van de gemeente, begeleider, cliënten en sociaal werker. De tien cliënten leveren allemaal 2 uurtjes thuisbegeleiding in. Ze investeren in zichzelf. Van die uren stellen we onder deskundige begeleiding een groep samen. Niet het bezig zijn staat centraal, maar: Leren van elkaar! Groepsdynamica in een fris jasje. Alle cliënten hebben een (ernstige) psychiatrische aandoening en/of lichamelijke klachten. Of beiden. Er wordt thematisch gewerkt, of met actuele input. Zowel praktisch (koken, muziek, fitness, etc...), als sociaal-emotioneel (traumaverwerking, vroegsignalering, terugvalpreventie, etc...). Veiligheid in de groep en eigen motivatie zijn belangrijk, de wil om te leren van elkaar. Daar selecteren we op. De samenstelling is divers: jong en oud, man en vrouw, nederlands, turks, arabisch, maakt niet uit.

Vorige week: Evaluatie “Samen Sterk” , in een Nijmeegs wijkcentrum. Gemeente, begeleider, cliënten en sociaal werker ontmoeten elkaar.  De cliënten geven aan dat zij voorheen op de bestaande dagbesteding, niet konden aarden. Daardoor afhaakten, eenzaam thuis zaten en vaak onnodig weer werden opgenomen. Menselijk leed, frustrerend en ook duur. De cliënten ervaren nu juist stabiliteit en groei, op allerlei leefgebieden. Zelfstandig leren wonen, studeren en toeleiden naar werk, behoren weer tot de mogelijkheden. Samen Sterk werkt!

Als sociaal werker ben ik bij Samen Sterk, de “verbindende” factor tussen alle betrokkenen.

Verbinding is dus géén “jeukwoord”. Verbinding is een “leuk woord”.

Een sociaal werker die niet kan verbinden kan................., mmmhhh, kan misschien beter die  smartphones verkopen?

“Wifi”?

Nee: “Verbinding”.

Als Ghandi, Mandela en Obama als individu kunnen verbinden, dan kunnen sociaal werkers dat ook als beroepsgroep ook.

Sociaal werkers: Blijf verbinden!

We houden.........,

“Kontakt”

Samen Sterk: Norbert Wijnhofen (sociaal werker), Ans van den Berg (gemeente Nijmegen), Rizkalla Tuncay (begeleider Apollis/TVN Zorgt) en Kaan Cosgun (vertegenwoordiger cliënten). Meer weten over sociaal werker Norbert Wijnhofen:  https://www.zorgwelzijn.nl/verkiezing/

Terug